İki hece bir tekrar

Dudaklarım çarpınca iki hece bir tekrar

Göğsümde düğümlenir yetim bir efkar

Uzaktan kokunu getirir usulca rüzgar

Halimi yalnız kimsesiz çocuklar anlar

Avucumdan akar usul usul yoklar

Bilinmez bir diyardır gittiğin yollar

Dindirir mi içimdeki özlemi bahar

Halimi yalnız kimsesiz çocuklar anlar

Ardın sıra toprağa dokunan sular

Heves edip yaslansam yıkılır dağlar

Yokluğun gönlümde durmadan kanar

Halimi yalnız kimsesiz çocuklar anlar

Sırlanmış kavrayış

Bazı türküler vardır, kısık sesle söylenmez

Perdeleri ve karanlıkları yırtan bir haykırıştır

Bazı sevdalar vardır, saklasan da gizlenmez

Görünmez göz ile sırlanmış bir kavrayıştır.

Sen de öylesin

Kemiğe saplanmış kıymık gibi hevesli bir fikir
Bıçağın ağzında çelikten nefesli bir zehir
Kendini birden boşluğa bırakan sesli bir nehir
Sen de öylesin sevdiğim durma kendini bildir
 
Ve seslendim boşluğa bitimsiz mahzenlerden
Geçtim yedi kıta dört iklim çöküntü depremlerden
Rastladığım her boyut ve karmaşık düzlemlerden
Sonuç hep sen çıkıyor kurduğum denklemlerden

Kördüğüm...

Boşluğa haykırmak bile bir eylemdir adını
Yârim niçin kırdın sana uzanan dallarımı
Bilinmez, çetrefil bir yoldur şimdi yürüdüğüm
Kalbimde çırpınan sevdan bile bir kördüğüm
 
Kalbim iki parça yarısı kan yarısı kayıp
Hiçbir baharda hiçbir bahçede durmayıp
Sana doğru koşan günışığı umutlarım var
Gözlerin karşımda gözlerin aşılmaz bir duvar
 
Yârim gel bitir bu çözülmez bilmeceyi
Gel bitir bitmeyen bu yorgun tümceyi
Senle başladığım gün sende yarım kaldı
Gittiğin gün seni yitirdiğim yerde kaldı

Senden Sonrası...

Sevmediğim doğrudur senden sonra
Gidenin ardından ağlamayı
Omzuma devir yıllarını

Git gideceksen de
Öğrendim kalbimi bağlamayı
Özlemekte bir avuntudur senden sonra
 
Ne acıdır her şarkıda sana rastlamak
Ve yokluğunu tekrar tekrar hatırlamak
 
Küstüğüm doğrudur senden sonra
Bahçende usulca çiçek açan ağaçlara
Merhamet haketmeyenler içindir
Merhamet merhamet et bana
Gülüşünü düşürdüm yüzümden boşluğa

Ne acıdır her şarkıda sana rastlamak
Ve yokluğunu tekrar tekrar yaşamak

Gerçeği yalanlara değiştiğimde doğru
Kaybederken sesini büyüdüğümde
Büyük ayrılıkları küçük acılara böldüm
“Eli, eli lema şevaktani” neden
Taşıdığı çarmıhla İsayı alnından öptüm
Huzurla bir tas şarap
Bir parça ekmek yok bana senden sonra

Beni hatırla

Beni hatırla sevgilim
Bulvarda yanından geçerken
Yada akşamüstleri kapında

Seni seyrederken

Ara sıra karşılaştığımız anlarda

Gözlerimizin içi gülerken

Pencerendeki çiçeği budarken

Karlar ağaçlara yağarken

Mandalina soyarken

Hiç tanımadığın biri gelip

Yanı başına otururken

Beni hatırla

Çetrefil bir aşka düşerken

Biri seni yüzüstü bırakıp giderken

Birini bitimsiz severken

Hatırla

Seni sevdiğim için 

tüm kalbimle senden özür dilerken

Ve unutma

Gözlerimden usulca kaybolup gittiğini