Sükut

Sustum...

Beni anladı ve O da sustu...

Çınladı durdu içimde bir alem

Koşmaktan bezgin harflerle

Kıyıları okşarken duyduk yorgun dalgaları 

Sustum...

Beni anladı ve her şey sustu...

Bir kördüğüm göğüs kafesimde

Güneş, denize inerken akşamları

Tek yangının külümü sandın bu dağları

Nemrut Ateşler...

Gönül kabesinin putlarını kırdım diye,
Nemrut ateşlere tutuldu yüreğim...

Yaşamak...

İntiharla cinayet arasında
Bir cinnet noktasına tutunmak...
Fakat gelen her yeni güne
Küfrederek gülümsemek...
 

Körebe

Karanlık bir yoldu yürüdüğüm

Lambalarımı birden düşürdüm

Bir boşluktan bir boşluğa geçerken…

Hep senin gözlerini düşündüm…

Yalnızlığımı unuttum…

Kaçak

Kalbindeki telaşı duydum

Bir gizli sevdayı döver gibiydin

Kaçırdım gözlerimi çehrenden

Bir tomurcuk çiçeği sever gibiydin

ürperti içinde yürürdü adımların

Günah bir aşktan kaçar gibiydin

Taramış sırlı saçlarını yağmur

Sevdaya tutulmuş bir gül gibiydin

Fark eder görenler bu tedirginliği

Bir ürkek ceylan gözleri gibiydin

Kavuşmak çetrefil bir sancı içimde...

Sevdalar içinden yekun geçmiş gibiydin