Güç...

Aklı başında kalabilmek, mangal gibi bir yürek ister...

Toprak Kokusu...

Sönmüş yangını gözbebeklerimin
Kısa adımları
Yeminlerim kadar sabırsız
Eylül'e adanmış bütün yağmurlar
Saçların toprak kokusu içinde
Bıraksam öylece gözlerimi
yaprağını çoktan dökmüş ellerin
Rüzgar 9mm geçer yüreğimden
Kırlardaki son papatya
Belki ikimize küskün
Ağlar içten içe gözleri büsbütün
Şakağıma değmişken hasretin
azıcık sesini tutuyorum
bir kaç güzel cümleni hatırımda
Hani o fakülteli kıza verdiğim kalbim

 

Yol Arkadaşı...

kafatasında akıl, göğüs kafesinde yürek taşıyanlarla beraberiz...

Sen Uyurken...

Ne belalardan geçtim
Seni ararken,
Ne uçurumlardan
düşerken her defasında
sen diyerek doğruldum
düştüğüm yerlerden
saçlarına tutundum çıktım kuyulardan
bir kez bile yüzünü göremedim...
Ne belalardan geçtim
Sen uyurken ben...

Yorum...

Ne nesir yazabilirim ne şiir, sadece sevdiğimin sevmelerini okurum...