Çıkmaz Sokak....

 

Bıyıkları çocuk, elleri delikanlı
Bir Katolik kirli kızıl rua
Saçları kıvırcık, yorgun sarı
Tutulmuş Ortadoks bir aşka

Kazım Koyuncu "Tsira"

Gül Kokusu

…Ve gözbebeklerin

Yasaklı bir mabed gibi

Hep karşımda durur…

Cemre düşmemiş gecemde

Dilimin ucunda adın

Son gül son umudum olur…

Güç...

Aklı başında kalabilmek, mangal gibi bir yürek ister...

Toprak Kokusu...

Sönmüş yangını gözbebeklerimin
Kısa adımları
Yeminlerim kadar sabırsız
Eylül'e adanmış bütün yağmurlar
Saçların toprak kokusu içinde
Bıraksam öylece gözlerimi
yaprağını çoktan dökmüş ellerin
Rüzgar 9mm geçer yüreğimden
Kırlardaki son papatya
Belki ikimize küskün
Ağlar içten içe gözleri büsbütün
Şakağıma değmişken hasretin
azıcık sesini tutuyorum
bir kaç güzel cümleni hatırımda
Hani o fakülteli kıza verdiğim kalbim