Şimdi;
Dünyanın öbür yarısı aydınlık
İçimde;
Sancısı hiç dinmeyen bir karanlık
Gözlerimi ne yana çevirsem senli bahçeler
Başlıyor bir yağmur, bir yağmur daha
Ve dökülüyor damlalar göğün mavisinden
Bir boşluktan uzakta kalan bir başka boşluğa
Merdiven basamaklarına oturmuş çocuklar
Her insanı yorar, bir değer uğruna tırmandığı yokuşlar
Bende şefkat iğnelenmiş sesine karşı yürüyorum
Seni böyle yiğit gördükçe, daha da büyüyorum.
Dünyanın öbür yarısı aydınlık
İçimde;
Sancısı hiç dinmeyen bir karanlık
Gözlerimi ne yana çevirsem senli bahçeler
Başlıyor bir yağmur, bir yağmur daha
Ve dökülüyor damlalar göğün mavisinden
Bir boşluktan uzakta kalan bir başka boşluğa
Merdiven basamaklarına oturmuş çocuklar
Her insanı yorar, bir değer uğruna tırmandığı yokuşlar
Bende şefkat iğnelenmiş sesine karşı yürüyorum
Seni böyle yiğit gördükçe, daha da büyüyorum.
