O...

Ve biz sevgilim!
Ey insanlar!
Kirlettik mavisini göğün
Beyazını bulutun
Yeşilini ormanın
İncittik gözbebeğini
Göğsümüzdeki dünyanın
Yıktık inancını
Pınarlarımız susuz
Aşklarımız vefasız
İnançlarımız işgal altında
Bu sebepten başladı
Tersine döngüsü masivanın

Rab...

Elbet, sensiz de kovalar gündüz geceyi
Fakat, hangi hakikatsiz gönül ister ki
Böyle sonsuz, amaçsız bir yörüngeyi...

Masiva...

Gitmek mecburiyettir aslında,
Beklediğin gelmeyince...
Ya da göçmek, devrilip kendi içinde,
Sevdiğin tebessümü yitirmektir yüzünde...

Gönül Yangını

Birini ne kadar sevebilir siniz ki?

Mesela yüzünüze bakarken

Küçümser bir gülümseme belirse yüzünde

Hala Leyla diye sahiplene bilir misiniz?

Ya da,

sokak ortasında karşılaşıp

Şuh kahkahalar eşliğinde uzaklaşan birini

Mesela tereddütsüz uzatmışken yüreğinizi

Ayaklar altına alıp giden birini

Ya da,

Özlemlerinizden kendine hisarlar inşa eden birini

Ne kadar sevebilir siniz ki?

İçinizde akan Irmağı son yudumuna kadar tüketen 

Ve gözlerinizi inciten birini

Ya da,

Mutlak ölüm kokan 

Bir yangının ortasında yüzüstü bırakıp sizi

Şarkılar eşliğinde terkedip giden birini

Sahi

Sevmek neden insanın gönlünü acıtır ki?

Eleni VITALI "Gramma Kai Grafi"

Yüreğimin yükü;
Yanımda götürdüklerim değil,
Geride bıraktıklarımdır...