Neşe

 

Yitip giden sevdamız

Ahsen

Kırdın kalbimi, sevdiğim yerinden

Artık, parçalanmış bir yarım ezgisin

Tutsak notalardan bestelediğim

Leyla olmaksa bahtın

İçimde ateşler yaktın

Küllerimden tahtın

Ahsen

En uzun ahısın ömrümün

Yaşadığı çağa sığmayan gözlerinle

Ne kadar uzakta olursan ol

Akşamüstleri aklından geçeceğim

Kapında bir menekşe açacak

Bir kiraz çiçeği pencerende

Eğilip bir nergis koklayacaksın bahçende

Göğüs kafesinde çırpınan bir kuş sesi duyacaksın

Anlayacaksın, ağlayacaksın

Yitip giden sevdamıza...

Ya gitme yada kal...

 

Çare

Gittiğin gün telaşı bitti ömrümün

Rengi soldu mevsimlerin

Yıldızlar nasıl da uzaklaştı

Oysa uzansam tutacaktım ellerini

Artık hiç bir uykuda dinmiyor 

Seni bekleyen gözlerimin yorgunluğu

Kalbimde ne bir ses ne bir nefes

Yaşamak coşkusu içimden gelmiyor

Yağarsa yağsın bulut sularını

Açarsa açsın güneş ışıklarını

Ne susuzluğunu giderir

Ne de karanlığını gönlümün

Kalbimin tenhasında yası hüznünün

özdeyiş

Cahilliğin tanımıdır bir çocuğu küçümsemek
                                             -Zeynep Yağmur