Rastgele…

Şimdi sen bu bahar mevsiminde

Kiraz ağacında bir çiçek

Yaprakların arasından

Gülümseyerek

Çıksan karşıma

Şehzadebaşı bulvarı üzerinde

Gözlerim nefti gözlerim ellerinde

Yağmur yağsa ıslansak

Birbirimize yalansız sarılsak

Benim yüzümde senin gülüşün

Senin göğsünde çarpsa kalbim

Kavuşamasak

Asırlık bir hasret yutkunsak

Bir saniyemiz bile olmasa konuşacak

Yinede güzeldi aşkına rastlamak…

Ateş yerine...

İstediğin kadar inkar etsende
Suçum günahım yoktur desende
Uzaktan uzağa gülüp geçsende
Aşkım yakacak seni ateş yerine

Aşkı çekenler görür ağlar halime
Düştüm zalim yarin bir eline
Yalan, talan oldum elin dilinde
Aşkım yakacak seni ateş yerine

Bırakma Kendini...

 

Bizim Gülüşümüz...

Gün daha dönümüne ulaşmadan

İçimde yıldızları sönmüş akşamlarımın 

Aşkımız tükendi sevgilim 

Ah ben tükendim Yarına kalmadım 

Seninde bilip bilmediğin 

Neye uzatsam ellerimi tertemiz 

İki hece arasında 

Biri geldi kirletti mavisini baharın 

Vazgeçince insan sevmekten 

Umut etmekten 

Bize has gülüşümüz düştü yüzümden 

Her aşkın vardır illaki vefası 

Kimselerin bilmediği lisandır duası 

Şimdi benimde sol yanım aşkının yarası

Vefa

Kardır yağan üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanllık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze inceden

Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
Unutulmuş güzel şarkılar için
Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan
Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!

Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram

Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.