S.b.l .çk.ç

 

Bana ondan nefes…

 

Biliyorum Sana Giden...

Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni

Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri.

Hiçbirşeyimsin

 

İki hece bir tekrar

Dudaklarım çarpınca iki hece bir tekrar

Göğsümde düğümlenir yetim bir efkar

Uzaktan kokunu getirir usulca rüzgar

Halimi yalnız kimsesiz çocuklar anlar

Avucumdan akar usul usul yoklar

Bilinmez bir diyardır gittiğin yollar

Dindirir mi içimdeki özlemi bahar

Halimi yalnız kimsesiz çocuklar anlar

Ardın sıra toprağa dokunan sular

Heves edip yaslansam yıkılır dağlar

Yokluğun gönlümde durmadan kanar

Halimi yalnız kimsesiz çocuklar anlar