Vefa

 

Kimse anlam veremez.
Tamir ettirmedin gitti derler şu saati.
Ettirmek istiyor musun demezler.
Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur. Turgut UYAR

Serzeniş

Uğruna ömrünü verdiğin sevgili

Sana el olmuş uzaktan seslenir

Küllenmiş yüreği gözleri nemli

Köşe başında bir soluk nefeslenir

Aşkın hesabını varmıdır bir tutan

Gidene ne oldu kalan nerde kaldı

Kimde kabahat önce kimdi unutan

Çoğaldı özlemi kimin ömrü azaldı

Asla beraber olamayacağız. 

Aynı evi, aynı teni paylaşamayacağız. 
Aynı masada oturmayacağız. 
Hatta aynı şehirde bile oturmayacağız.

Belki bir gün son kez görüşeceğiz, ikimiz de bunun son olduğundan habersiz. 
Son kez el ele gezeceğiz, belki de son kez söyleyeceğiz birbirimizi sevdiğimizi.

Yine beraber planlar yapıp, tutamayacağımız 
Son sözleri vereceğiz birbirimize. 
Ve elbette yollarımız yine ayrılacak bir gün.

Sonra aramıza şehirler girecek, 
Hiç karşılaşmayacağız. 
Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. 
Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek NH