Kelime hanım’a

Merhaba kelime hanım 
Seslenmek istiyorum size aşk ile
Lakin hep meşgul görüyorum söz ile
aşka müptelasınız biliyorum 
Karşıma çıktığınız her halinizle
İçinizde yaşar bir münzevi azize
Ben de aşkınızdan inanın ölüyorum

Merhaba kelime hanım 

Ta ezelden ulaşır bu selam zatınıza

Çıkmam mümkün değildir bahtınızal

Gülüşünüz gülüşüme denk biliyorum

Gözlerim aşina gözlerinizin karasına

Sesiniz çözülmez bir sır bir muamma

Size kendinizle mutluluklar diliyorum

İnanın bulvarda aşkınızdan ölüyorum

Görüntü

Beklenmedik bir anda
Düşünce yarınsız bir aşka
Sevgilinle saklambaç oyna
Beyhude boş bir çaba 

Uçtuğunu sandığın süre
Kuyunun derinliği kadar çare
Elinde kırılmış bir keskin ayna
Sığınmış kendi sesinin yankısına

Yalnızlık…

 

 ben seni kötüleyemem hiç...

çiçekli bir yol vardı yürüdüm, derim. ayaklarıma diken batsa gül kokusundan bahsederim. ben seni kötüleyemem hiç. çiçekli bir yol vardı yürüdüm derim. 
ayaklarıma dikenler battı, ama her ormanda olur böyle şeyler derim

Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.

Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.

Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telâşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.

Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz 

Yahut vaktiniz olmadı.