Bitimsiz

Yıkıldı içimde zaman

Hava bozdu tozduman

Kırıldı dinlediğim keman

Aşk yandı kül oldu

Mecnun yandı kul oldu

Bitmedi sana olan sevdam

Tespit…

 "Dünyada bir tek insana inanmıştım. o kadar inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. ona kızgın değildim. ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkân olmadığını hissediyordum. ama bir kere kırılmıştım. hayatta en güvendiğim insana duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi. sonra, aradan seneler geçtiği halde, nasıl hâlâ ona bağlı olduğumu gördükçe, ruhumda daha büyük bir infial duyuyordum." Sabahattin Ali “ Kürk Mantolu Madonna”

Arasıra

Bir yanılgı içinde

Yoruldu ruhum, yoruldu ömrüm

İki seçenek arasında

Yaşadım yaşadım durdum

Bir ışıktım karanlığa koşan

Kaç defa yanıp kaç defa söndüm

Gecenin tavan arasında

Gözlerim çocuk bakışlı hala

Gidenin ardı sıra

Kelimeler yabancı

Kelimeler uzak bana

Uzat ellerini arasıra arasıra

Son defa

Payımı aldım bu sevdadan

Yarın diye bişey

Diye bişey yok

Bir boşluktayım

Kaldım ortasında

Yıldızlarım düküldü sahiden

Omuzlarım ağaç kabuğu

Taşımaktan boynunda günahını

Umudum gömülmekten topraklı

Neye uzatsam ellerimi merhametli

Kirlendi beyazı mavisi yüzümün

Koynunda nefti karanlığın

Artık bana gelme beklemeyeceğim

Beklesende gelmeyeceğim

Sana son bişey söyleyeceğim

Son bişey

 

Yokluğunda…

Yokluğuna alışmak

Soğuk bir gecenin ayazında 

Ateşin başında

dışarıda kalmak

Ve üşüyerek beklemek gelmeyecek birini

Ellerin soğuk kesiği kaskatı

Karanlıkta üstelik 

Bilinmez bir şekilde ürkek

Ve heyecanına yenik titrek

Hiç geçmeyen bir özleme tahammül etmek

Gökyüzünden perde perde geçerken bulutlar

Yıldızlar yanıp yanıp sönerken

Yarım kalmış bir aşk/bir şiir kadar acınası…