Beni bir gerçeğe inandır.

Erken kalkıp kuş cıvıltıları arasında yürüdüğüm yollarda hep seninle geçen anları hatırlayıp gülümsediğimi çoktan unutmuşum. Yüzüme tatsız bir ifade yerleşmiş, gidişin oturmuş duruyor içimde. Kalbimin içinden geçenlere dönüp bakmıyorum artık, oysa hepsi tanıdık. Bir akşam vakti sana rastlarım belki diyerek geminin güvertesine çıkıyorum, heyhat ki hala gözlerini umut ediyorum. Oysa sen beni ne çok severdin hep benden bahsederdin ağaçlara kuşlara arkadaşlara tanıdık tanımadık insanlara :) yanılmışım aslında sen hiç bir zaman benimle beraber değilmişsin sadece ben hayal edip o hayale kendimi inandırmışım pişmanlık bile duyamayacağım kadar derine inmiş varlığın hadi şimdi beni bir gerçeğe inandır kırılan aynalarda suretlerin raksını avuçlarak dök gökyüzüne öylesine muhal kandillerin ışığı aydınlatacak bir süre fakat karanlıklar yutacak bütün yönleri şimdi durduğum yere kim ama kim hayat verecek...