Devr-i Alem

Tenha bir kavuşmak peşinde elleri
Gözlerini ufka doğru yatırmış
Kim bilir pişmanlıktır belki düşleri
Aşkı ateşten çekip göğsüne asmış
Sitemkar bir hüzündür gülüşleri
Her defa bir sonrakine aldanmış